|
Yönetenlerin yönettiklerinin taleplerini karşılamaktan uzak, yetersiz olmaları, kayıtsız kalmaları, güncelin gerisinde, oyunu kuran, yönettiren olmak yerine tribünde seyirci olmaları çok kötü bir duygu. Bunu yaşatanlar ve yaşayanlar adına... Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok! Her adli yıl açılışında ve avukatlar günü kutlamalarında dile getirdiğimiz gibi, her şeyin eskisinden daha kötüye gidiyor olması ve beklenen bir değişiminin olmaması çok kötü bir duygu.. gelmeyen baharları bekleyenler adına…
Erich Maria Remarque'nın yazdığı romanının öyküsü gibi; (Im Westen nichts Neues) “Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok’’ Ramarque’nin romanındaki kahraman gibi, meslektaşlarımızın bir kısmı mesleğe bağlılığını, mesleği icra etmenin sevincini öylesine yitirmiştir ki anlatılmaz…Yine mesleğe yeni başlayan yaşam dolu meslektaşlarımız, önünde upuzun uzanan dibe vurmuş mesleğe bakıp, "Varsın aylar, yıllar geçsin. Nasılsa bana getirecekleri bir şeyleri kalmadı" diyebilmektedir. Mesleğimiz dev bir öğütücü gibi yaşam dolu gençlerden ruhen ölmüş, ümidini yitirmiş çaresizler üretmektedir.
Bu anlayış ve bu anlayışı tetikleyen baro yönetimleri tekçil, kapalı, denetimsiz,verimsiz,katılımsız ,disiplinsiz ve meslektaşlarına sahip çıkmayan yönetim anlayışları ile sürecin daha kötüye doğru gitmesini sağlamaktadırlar.
Mesleğimize yönelik yasal düzenlemelere kayıtsız kalan,dönem dönem değerler üzerinde siyaset yapan ,muhalif mahfillerin sözcülüğüne soyunan Barolar Birliğinin’de barolardan farkı yok …
Mesleğin önünü açacak Alternatif yasal düzenlemelerin değişikliklerin ,mesleki örgütlenme ,disiplin ,rekabet ,ihtisas ,sınav,kota sisteminin mutlak suretle ele alınıp tartışılması çözüm modellerinin sunması gereken meslek örgütlerimiz en derin bir sessizliğin içerisinde kıvrılıp yatmaktadırlar.
Avukatlık Kanunu’nun işlevini yerine getirmediği herkesin malumudur. Güncelin gerisinde kalan bir kanun ile sınav, ihtisaslaşma, rekabet, ülke il, ilçe kotaları gibi mesleğimizin en hassas ve can alıcı hususlarının dile getirilmemesi, tartışılmaması oldukça garip ve düşündürücü değil mi?
Elini kolunu sallayanın herhangi bir yeterliliğe tabi tutulmadan avukatlık mesleğini icra ettiği, Yargıtay üyeleri ile emekliye sevk olmuş diğer hakim ve savcıların avukatlık mesleğini icra ettiği, emekliye sevk olmadığı dönemde ise hakim ve savcı çocuklarının ebeveynlerinin görev yaptıkları illerde avukatlık mesleğini icra ettiği bir düzlem içerisinde diğer meslektaşlarımızın eşit olanakları kullanması,hukuk üretmesi ,sağlıklı bir şekilde mesleği icra etmesi ,maddi ve manevi yönden tatmin olması ,meslekten keyf alması mümkünmüdür?
Hal böyleyken çarpık bir sistem içerisinde rekabet etmek zorunda bırakılan meslektaşlarımızın adil olmayan çarpık ,dengesiz sistem içerisinde yarıştırılmaları ve buna hiç kimsenin ses çıkarmaması çok garip ve düşündürücü değil midir?
Neden birinci sınıf bir noter, hakim veya savcı olmak için onlarca yıl beklemesi gerekirken avukatlık mesleğinde mesleği boyunca birinci sınıf avukat olunamıyor? Bugün için Avukatlık mesleğinde para kazanma ile doğru orantılı hale gelen kıdem ve yeterlilik ölçütü, ne sınav, ne bilgi, mesleki yaş ne de mesleki tecrübe.. Sadece savunmaya ihtiyacı olanların deneme yanılma yolu ile eledikleri bir süreç sonucu ortaya çıkan subjektif kriterler..Ve bu süreç içerisinde meydana gelen olumsuz tablolar neticesinde toplumun genelinde oluşan güvensizlik duygusu.. Hakim ve savcıların tabi tutulduğu kaymakamların, doktor olmak isteyen öğrencilerin tabi tutulduğu sınav sistemine, neden avukat olmak isteyen hukuk fakültesi öğrencileri tabi tutulmuyor?
Neden avukat stajyerleri ile hakim ve savcı stajyerleri terazinin aynı kefesinde değiller? Ve neden savunma mesleği hakimin, savcının, kalem memurunun karşısında zayıf ve korunaksız?
Elbette kişisel yeterlilikler bu durumda dengeyi sağlayan unsur olmaktadır. Ancak, yetkili makamlar neden bunu önleyici mekanizmalar geliştirmiyor. Yüzme bilmeyi bırakın, suya dahi dokunmamış binlerce insan okyanusun ortasına bırakılıyor. Serbest piyasa koşullarının, tam bir denetimsiz serbestlik içerisinde ezmeye hazır politikaları altında avukatlık mesleği icra etmek isteyen binlerce hukukçu varolma çabasında.. Hukuk fakültelerinin mantar gibi türetildiği günümüzde, fakültelerde öğretilen hukuku mesleğimizde ne kadar kullanabiliyoruz. Ne kadarımız, bir yıllık naylon staj sonrası henüz kazanamadığımız paramızla aldığımız cübbeleri giyerek mahkeme önüne çıkmayı hak ediyoruz?
Bu sorunların çözümü Mesleğin önünü açacak alternatif yasal düzenlemelerin, değişikliklerin, mesleki örgütlenme, disiplin, rekabet, ihtisas, sınav, kota sisteminin mutlak suretle ele alınıp tartışılması çözüm modellerinin sunulmasından geçmektedir.
Oysaki Mesleğimizin içinde bulunduğu bu olumsuz şartları değiştirmek adına hiçbir talebimiz hiçbir planımız ve hiçbir projemiz yok..
Bütün bunları cevabı değişimde ve mesleğe sahip çıkmamızda. Yarın geç olmadan Daha iyi bir mesleğin icrası güçlü, güvenilir, şeffaf bir yönetim anlayışının tesisi için tüm meslektaşlarımızı birlik ve dayanışmaya, içimizdeki kötü örnekleri arındırmaya, sormaya, sorgulamaya, denetlemeye, değiştirmek adına düşünmeye, üretmeye ve süreçlere katılmaya davet ediyorum.
Yeni yargı yılının hayırlara vesile olmasını temenni ediyorum.
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
 Favori olarak ekle (0) |  Bu yazıyı web sayfanızda alıntılayın | Görüntüleme sayısı: 595
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun. |
